# Mam Hasan’ın Manzarası – VI

- Bağlantı: https://hasansever.org/2021/05/13/mam-hasanin-manzarasi/
- Yayımlanma: 2021-05-13T07:00:00+02:00
- Yazar: hasever

Fotoğrafı karşıma, Mahzuni’nin _“Kanlım Olursun” _kasetini teybe koydum. Gayrı, _“
Elbistan düzünün bir taşıyım ben.”_

**_Sevgili Amcam,_**

Ali (Yıldız) ne vakit köye gidecek olsa mutlaka fotoğraf çekip gönderir. Bu fotoğrafı
da o çekti; fakat bu başka türlü bir fotoğraf … Bu senin manzaran. Görür görmez 
çarpıldım. Özdem fotoğrafı bilgisayarda işledi. Şimdi işlenmiş haliyle evimizde 
çerçeveli bize bakıyor.

Pardösülü olduğun bir fotoğrafın vardı; gençliğinden. Ankara Ulus’ta çektirdiğini
söylemiştin. Hatırladın mı?

Kuru kahvecilik yaptığınız dönemden. Ne vakit kuru kahveciliğini düşünsem, durgun
suya atılmış ufacık bir taşın suyu usulca dalgalandırması misali bir gülümseme yayılıyor
yüzüme. Bazen, walla, elimde bir kamera sizi takip ediyor buluyorum kendimi. Hayali.
Ankara otobüs terminalinde, elinizde torbalarınız …  Sonrası, yine sen anlatmıştın:“
_Ankara büyücek bir şehir oldu. Tepeler, dağ bayır ev doldu._“

**_Sevgili Amcam,_**

Hala doluyoruz o şehirlere.

İşte bu yüzden, sarıya batmış manzaran, içindeki yeşilin numuneliğine rağmen hoşuma
gidiyor.  

Çocukluğumdan hatıradır:

Manzaranda; çatılanmış, yeni yetme iki evin tam ortasından, eski günlerin şaşasını
yüzünde taşıyan, üç pencereli ve yekpare kapısıyla sana bakan bir ev var.

Hayal meyal hatırlarım. Devrimcilerin bozkıra yağan yağmur gibi çocukluğumuza girdiği
zamanlardı. Dünya o zaman iki şeyden ibaretti: Devrimciler ve fafiştler (Faşistleri
anca böyle telaffuz edebiliyorduk). Bir gün, hatta bir akşam, gizli bir haber yayıldı
köye: Şah Turna gelecekmiş! Nereye? İşte o eve. Aceleden kara lastiklerimizin topuklarına
basarak fırladık evlerden. Hakikaten biri gelmişti. Galiba, kördü. (Zaten gaz lambasının
ışığında, gözlerimiz değil düşlerimiz çalışırdı.) O sazın sapı ne kadar uzundu anlatamam.
Değil Elbisatan Maraş’ın, koca memleketin ve hatta dünyanın bütün şarkı-türküleri
dolsa dolsa bir perdesine anca dolardı.

Ama bizim payımıza;

_“Ali Haydar ölmez ağlamaz bacı”_ düşmüştü. Besbelli kendimizi teselli ediyorduk.

Gel ki ölünüyor…

**_Sevgili Amcam,_**

İnsanın tek ülkesi çocukluğuymuş; gerisi, gerisi galiba uydurma.

Ülkemin en çalımlı amcasıydın.

Ellerinden öpüyorum

> “_Beni merak edip, şüphe duyanlar_
> _Kendin bilmezlerin telaşıyım ben_
> _Aslım Horasan’dan, toprağım Afşin_
> _Elbistan düzünün bir taşıyım ben._”
> Mahzuni şerif

**Yeğenin Hasan Sever**

**Zürih, 3 Mayıs 2015**

---

---

---

Ozan Şah Turna: [http://www.sahturna.com](http://www.sahturna.com/) & [http://siarcan.com](http://siarcan.com)