# Bulut Sökümü – (Söküm Yazıları 9)

- Bağlantı: https://hasansever.org/2023/11/10/bulut-sokumu-sokum-yazilari-9/
- Yayımlanma: 2023-11-10T07:00:11+01:00
- Yazar: hasever

Toprağı düzleştirir bir çubuk dikerdik. Çubuğun gölgesinden saatin kaç olduğunu 
tahmin etmeye çalışırdık. Tutturur muyduk, hatırlamıyorum.
  Dün, öğle arası yürüyüşünde
fark ettim.

Çocukken, bulutlara bakar, güneşi izler, rüzgarı dinlerdik; yani, gözümüz etrafımızdaydı.
Şehirlerde, önümüze bakıyoruz; önümüze, ayak ucunun bir adım ötesine … Bütün derinliğimiz
bu kadar!

Sonra,

Susuzluktan çatlamış dudak gibi çatlıyor ruhumuz.

Ve sonra,

***

_Masada üç kişi
 Masa büyük, kahve güzel: Köpüklü, kabarık, dolun ay.  Birinci insan:
Söndürsem beynimdeki dünyanın ışıklarını Karanlık, sessizlik, hiç olsam… Yanıma 
yatırsam ruhumu Uyusak ve bütün uykuları koynumuza alsak; Gidelim, bu şehir öldürür
bizi.

_İkinci insan:
 Bir kadın istiyorum; şahidim olsun Tartalım nasıl yaşadık şu hayatı
Doğruluk, ahlak, güneşe bakabilme adabı İstemiyorum alkışları, ışıklar sönsün; Kalalım,
bu şehir yaşatır bizi.

_Üçüncü insan:
 Yine yürüdüğüm yolları yürüdüm Sonbahar keyif çatıyor sokakta Lavanta
büyümüş El sürüyorum her sabah; Kalkalım, lavanta kokuyor hava.

_Hesap istedi masadaki insan
 Uyur, uyanık, yalnız Ödedi Çıktı Masa boştu.

**Hasan Sever
 
Zürih, 20 Eylül 2012 – 5 Mart 2015