“Sonbahar, toprağa yazdığı mektubu yapraklarla imzalıyordu.”
Sevgili Ahmet abinin kitabını bir solukta okudum ama yazı masasına oturmam biraz zaman aldı. Edip Cansever’e öykünüp özürümü yazayım: ‘Ahmet abi … bağışla.’
Ahmet abiyle sanırım 30-35 yıldan sonra görüştük. Uzaktan yazdıklarımız aracılığıyla haberleşiyorduk ama yüz yüze gelmek hep başkadır. Ankara’da Selenin Cadde’deki KESK genel merkezinde oldukça nazik ve içten karşıladı beni. Sağ olsun. Hep öyleydi zaten. Geldim fakat kitaplarını almadan gitmem, dedim ama kitaplar anında yokmuş. Bu vesileyle bir gün sonra yine görüştük.
Ahmet abi yılların sendikacısı. Şu anda Kesk eş başkanlığını yapıyor. Otobiyografik içerikli Toprak Kokulu Direniş adlı kitabı biraz da sendikacılığının verdiği mücadele damarıyla yazılmış. Kalemindeki edebi tat yazının başına aldığım cümlede kendini belli ediyor. Böyledir. Bazen bir cümle hatta bir tabir tek başına edebi kumaşınızı ortaya koyuverir.
Yazmaya ve bu yolla toplumsal hafızanın üretilip korunmasına değer veren insanlardan olduğumuz için birbirimize içimizi dökmemiz kolay oldu. Her ne kadar terk edilmiş çocukluk vatanlarımız olsa da, bir yerlerde canlı duran dünün değerleri ikimiz için de sanırım yazmanın ilham perilerini besliyor.
Ahmet Abi, Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesinden mezun oldu. Orhan Kemal’in toprağı Adana’da öğrenciliğini yaşadı. Kitaba adını veren Toprak Kokulu Direniş adlı otobiyografik öyküsünden anladığımız kadarıyla bir yazara ömür boyu yetecek zorluk ve çileler yaşamış. Yazar kaderimiz hiç değişmedi. Hayatı hazırda bulan, ağzında gümüş kaşıkla doğan bir kuşak olmadık. Fakat şükür, yettik yetiştirdik hayatı. Selanik Cadde’den bir şeyler yemek içmek için gittiğimiz Jeoloji Mühendisleri Lokali’nin girişinde, ‘Hasan’ dedi, ‘içimizde bir coğrafya taşıyoruz ya, ağır yük…”
Umarım bir gün gider yükünü ait olduğu yere bırakırsın Ahmet abi.
Kitabın kapağındaki yıkık taş yapı ev, Ahmet abini Biregani köyünün Yoğunsöğüt Kapı girişindeki doğduğu ev. Ablacığımı her ziyarete gelişimizde bu evin önünden geçerdik. Çocukluğumun Biregani’ye dair mühim mekanlarından biridir. Kim bilir belki bir gün, onarılmış, ayağa kaldırılmış evin sundurmasında Mavi’mizi sol yanımıza alır Yelekçe’ye karşı, bir kadeh bi’şey içeriz…
Sevgi ve umutla …
Hasan Sever
Zürih, 15 Ağustos 2026
*
Ahmet Karagöz, Toprak Kokulu Direniş; Göç, Hafıza ve Köyün Sessizliği
Kumran Yayınları, Kayseri, 2026
Ahmet Karagöz, Güneşi Çalmasınlar
Kumran Yayınları, Kayseri, 2026